سه‌شنبه، اردیبهشت ۲۹، ۱۳۹۴

میان خط های پاک شده با تو!

به پارچه ای فکر می کنم که بوی زندگی داشته باشد. پر از رنگ.
سررشته ای از دوخت و دوز ندارم ولی پارچه ای می خواهم تا به قامت خودم اندازه اش بزنم و با دست خودم کوک. 
دامنی با بوی جنگل و کوه و صحرا و چرخان در امواج باد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر