شنبه، دی ۱۲، ۱۳۸۸

دوری

دوازدهم دی‌ماه هشتادوهشت

یک‌ساله شد، امیدوارم صدساله نشه.

۶ نظر:

  1. سلام غمگینت نبینم!دلم مثل یه توپ پره که هر لحظه ممکنه بترکه واقعا کاش اینجا بودی کاش همه دوستام نزدیکم بودن تا یه کمیاز دردم رو باهاشون قسمت میکردم
    قربت رو تحمل کن گاهی بین اشناهات هم غریبه ای مهم اینه که دلت گرم باشه..

    پاسخ دادنحذف
  2. چه بد که وقتی به هم نیاز داریم این همه از هم دوریم :(

    پاسخ دادنحذف
  3. Oh after many days I fund your weblog.Now I would like to read all which are missed
    Ali and Mahdieh,I wish it would not be longer.be patient .Just this .it will be over for both you. Something happend to us which we did not like but after spending time we would understand it was necessary and worthful. so maybe it has some lesson behind.wish the best for you

    پاسخ دادنحذف
  4. نمب دونم اما الان از اون وقتایی که دلم می خواد خیلی دور بشم
    برم جایی که کسی رو نشناسم و کمی دنبال خودم بگردم
    بدون دغدغه ها و حتی مهربونی ها...
    شاید برام لازمه
    دعا کن بتونم دور بشم

    پاسخ دادنحذف
  5. مهدیه ی عزیز ممنونینم، مممنون که در لحظاتی که باید باشی هستی.

    پاسخ دادنحذف
  6. سیندخت جان، امیدوارم بتونی آزادانه پرواز کنی و از این پرواز لذت ببری.

    پاسخ دادنحذف