هر کاری را که همه می توانند به راحتی انجام دهند من نمی توانم. این یک اصل ثابت شده است. همیشه دوست داشتم یک آدم معمولی خوب باشم و این یک آرزو برایم باقی ماند. مثل آدمهای دیگر و یا دخترهای دیگر باشم، تمیز و مرتب، یک چیز شسته رفته و خوب، نه فوق العاده اما خوب. متاسفانه این نشدنی ماند. چرا نتوانستم مثل بقیه رانندگی کنم؟ چرا نشد یک کدبانو خوب از من دربیاید؟ گاهی از این بابت رنج می برم، مثلا الان که دوست دارم مادر شوم، انگار این هم در دسته ای جای می گیرد که همه می توانند و من نه!