جزیی از من شدی بی آنکه بدانی.

خاطرات غبار می گیرند، همگان فراموش می کنند که تو بودی و من بودم و ما بودیم...

و من می گویم که چه به جاست این فراموشی. فراموشی ای که رنج را کم می کند و شادمانی را جاودانه.