دهم بهمنماه نود
تا سه ساعت دیگه مسافرم. مسافر جایی که روزی خونهام بوده. نگاه
مردمانش برام آشناست. شهری که خیابونهاش خوب صدای پاهام رو میشناسند. و البته اون رودخونه ...
نمیدونم تا کی باید خونه عوض کنم و تا کی هی دلتنگ خونههای قبلی باشم.
نمیدونم تا کی باید خونه عوض کنم و تا کی هی دلتنگ خونههای قبلی باشم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر