جمعه، اردیبهشت ۲۳، ۱۳۹۰

نهم اردیبهشت‌ماه هشتادونه


پنجره رو باز کردم تا هوای اتاق عوض شه، لامپ رو هم خاموش کردم تا پشه‌ها نیان تو. حالا روی صفحه‌ی کامپیوترم پر از پشه و حشره‌های جورواجوره ...
چی بگم، کاش می‌شد یه چند روزی بی‌اینکه به بوی اتاق فکر کنم می‌تونستم هر کاری که دوست دارم بکنم. البته بوی اتاق مشکل اصلی نیست چون کسی جز خودم پا به این اتاق نمی‌ذاره. مسئله منم که نباید با بوی گند از در این اتاق بیرون برم.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر