این روزها لحظاتم بیشتر به سریال دیدن میگذرند. دلایل زیادی برای این مشغله دارم ولی خوب میدانم که دلیل اصلیاش فاصله گرفتن از دنیای واقعی است. به خوبی بساط فراموشی را فراهم می کند. خیلی آرامشبخش است. هیچ نوشیدنی و هیچ دارویی چنین قدرتی ندارد.
همین که یک اپیزود تمام می شود تصاویری از خاطرات گذشته و آینده مهآلود به سویم حملهور میشوند. تنها پناهگاهم اپیزود بعدی است که خوش میآید.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر