چهارشنبه، مرداد ۱۸، ۱۳۹۱

در گوشه ای از بهشت آرامم. رها و بی تعلق.

هجدهم مردادماه نودویک

جای خوبی ایستاده ام. نسیم خنک تابستانی. چشم اندازی از کوه های سرسبز. تصاویری زیباتر از رویاهای کودکی ام.

تابستانی پرحادثه که با وجود دوستی مهربان تر از خدا آرام آرام گذشت و می گذرد.

۲ نظر:

  1. مهرداد دوم ( اشک نهم )، از پادشاهان اشکانی :)))۱۳۹۱/۵/۱۹, ۲:۰۲

    محمد صالح علا یه بار گفت: مگه ما آدما روی زمین کاری جز این داریم که بشیم فرشته تا دوباره بریم بهشت؟
    حرف قشنگی یه.اما چه میشه کرد وقتی که حتی یه فرشته واقعی هم با دیدن بعضی مردمون ( زیر آسمان برلین )هوس می کنه آدم بشه تا بتونه با اون آدما معاشرت کنه، گپ بزنه و دوست شون داشته باشه؟

    پاسخ دادنحذف
  2. همینکه فکر می کنی دوستی داری به خدا یعنی در بهشتی.

    پاسخ دادنحذف