دوشنبه، مرداد ۰۹، ۱۳۹۱

خانه من!


گاهی عمیقن دوست دارم آدم ها همانی را بگویند که هستند. اینکه بدانی آنچه را که می شنوی به حقیقت ذهنی -لحظه ای- طرف مقابل نزدیکتر است. حتی اگر تلخ باشد. حتی اگر خردکننده باشد.
دوست دارم بدانم در کجای دنیای آدم ها ایستاده ام.
دوست دارم به همه ی آنهایی که می شناسم بگویم آگاهانه تر زنگ این خانه را بزنید.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر